Qoutes – januari 2017

geplaatst in: Challenges en tags | 0

Het was best wel een goede maand. Ik vond het moeilijk dat het weer een maand was waarin ik veel met mezelf geconfronteerd werd. Maar ik ben blij met wat er is gebeurd. Al hoewel er eigenlijk niet heel veel gebeurd is behalve praten. Als het op acties neerkomt is er eigenlijk helemaal niets gebeurd en dat vind ik moeilijk, maar dat is niet anders. Ik moet voor mezelf accepteren dat ik niet honderd stappen tegelijk kan, maar dat ook ik maar een stap tegelijk kan zetten. Gelukkig was het in ieder geval een maand waarin ik best goed in mijn vel zat, weinig somberheid!

Soms ben ik het helemaal zat. Ik word soms verscheurd tussen mijn gevoel en de mening van andere mensen. Ik moet het met iedereen eens zijn en anders dan is het niet goed genoeg. Ik word er helemaal gestoord van en wil daar dan ook niet aan. Ik creëer dan wel eens even mijn even wereld, even geen gezeur aan mijn hoofd en even kunnen zijn die ik wil zijn zonder de mening van andere.

Ik wil soms opgeven. Soms weet ik niet meer hoe ik verder moet gaan met sommige dingen. Maar toch geef ik vaak niet op omdat ik vaak het plaatje zie van een man die bezig is met steen weg hakken in de mijn en het opgeeft en op het volgende plaatje zie je dat hij nog maar een heel klein stukje hoeft. Deze tekst vraagt zich ook af waarom je zou opgeven, want je hebt het al heel lang volgehouden. Hoezo?

Dit klinkt misschien heel dramatisch, maar ergens is dit wel de waarheid. Mensen kunnen je steunen, maar jij bent zelf de gene die het moet ondergaan. Heel vaak doe je dingen ook nog eens alleen, soms onbewust soms bewust. Ik weet namelijk dat ik het allemaal heel graag alleen doe, dat ik me verantwoordelijk voel voor mijn eigen leven en dat ik daarin weinig hulp kan accepteren van andere.

Ik ben heel goed in dagdromen en in beren op de weg zien. Ik zou zo honderd redenen kunnen bedenken waarom ik ergens niet aan moet beginnen. Maar ik zou eigenlijk mezelf in het diepen moeten storten en er voor moeten gaan. Ik kan er beter achter komen dat het niet werkt dan de rest van mijn leven spijt hebben van iets dat ik nooit geprobeerd heb. Maar helaas is dat alleen nog maar theorie.

Als ik ergens goed in ben is het in denken. Maar soms gaan mijn gedachten er met mij vandoor. Ik kan dan niet meer stoppen en haal soms de ergste dingen in mijn hoofd. Soms is het zo erg dat ik zelfs mijn gedachten ga geloven. Ik weet dus heel goed dat niet alles wat je denkt waar is, maar ik heb nog wel eens moeite met het toepassen in de praktijk. Want dan wil ik het vaak toch nog wel geloven.

Deze sluit aan op de vorige. Mijn gedachten vernietigen soms absoluut. Maar als ik het stil in mijn hoofd heb vind ik dat haast nog erger dan de gedachten. Het is allebei iets wat niet echt geweldig is. Maar ik denk dat als ik moet kiezen ik liever heb dat ik allerlei gedachten heb dan dat ik door de stilte depressief word. Maar als ik echt mag kiezen dan gaat mijn voorkeur natuurlijk naar leuke gedachten!

Ik heb zo vaak gehoord dat mensen het niet meer weten. Dat ze er niets van snappen. Ik geloof dat ik soms een wandelt wonder genoemd word. Maar het doet mij eigenlijk niet zo heel veel meer. Behalve als artsen eerst zeker willen weten dat hun methode niet werkt en ze mij daarom toch maar als proefkonijn gebruiken en daarna zeggen dat het niet werkt. Ze vinden het dan gek dat ik dan boos word.

Van mezelf houden is echt iets wat ik nog moet leren. Met al mijn imperfecties en tekortkomingen. Ik vind het verschrikkelijk omdat ik best wel van perfect houd. Ik weet dat ik als mens niet perfect kan zijn, maar ik zou er toch graag verdomd dichtbij willen komen. Dan zou ik makkelijker van mezelf kunnen houden. Nu is dat soms best een uitdaging, maar wel een uitdaging die ik moet overwinnen!

Bron

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter