Update doelen 2016 juni 2016

geplaatst in: Challenges en tags | 0

Dat dit jaar heel anders verloopt dan dat ik gehoopt had is toch wel een feit. Toen ik mijn doelen opstelde zei ik al dat het best wel eens zo zou kunnen zijn dat dit jaar anders zou verlopen dan dat ik zou willen en dat is ook zeker weten gebeurd. Want eigenlijk is mijn leven op het moment een groot rommeltje. Ik kan van geen van onderstaande doelen zeggen dat het met dat doelen echt goed gaat. Sommige zijn zelfs al helemaal mislukt of dreigen uit te lopen op een mislukking. Ik probeer mijn motivatie te vinden om toch door te gaan, maar het valt op het moment vies tegen. Toch gaan we er het beste van maken!

2016

Bron: www.weheartit.com

Uit de knoop
In maart heb ik een observatiemaand gehad. In die maand dacht ik echt op mijn plek te zitten en het kwam dan ook als een stomp in mijn maag dat zij vonden dat ik misschien toch beter op mijn plek in de andere kliniek zit. Ik kreeg te horen dat ik maar een ”afstemgesprek” met de andere kliniek aan moest gaan om te bekijken of dat zo is. Gisteren werd ik eindelijk over dat gesprek gebeld, over ruim een week staat dat gesprek eindelijk gepland. Ik hoop dat we dan spijkers met koppen kunnen slaan zodat er een goed plan op tafel ligt waar alle partijen zich in kunnen vinden. Ik hoop ook dat er dan eindelijk een of andere vorm van hulp op gestart kan worden voor de aankomende tijd.

Een huisje 
Helaas heb ik te horen gekregen dat mijn indicatie weer niet toegewezen is. Ik ga absoluut in beroep tegen deze beslissing, maar ik vraag me af of dat veel gaat uithalen. Want mijn diagnoses zorgen er voor dat ze aan het pingpongen geslagen zijn. Het CIZ vind dat ik bij de gemeente thuishoor en de gemeente vind dat ik bij het CIZ thuishoor. Desnoods wordt het een rechtszaak, maar heel eerlijk zit ik daar niet op te wachten. Ik wil gewoon een huisje met 24 uur zorg. Ik ben het zat dat iedereen maar een excuus of reden probeert te verzinnen om mij niet te hoeven helpen en dat in een land als Nederland. Het is echt te triest voor woorden geworden, maar ooit vind ik mijn weg.

Propedeuse 
Hier zijn al meerdere blogs over geschreven. Ik heb besloten om te stoppen met mijn thuisstudie. Toen ik thuis kwam van mijn observatiemaand kwam ik er achter dat het mij heel veel energie koste om door te gaan en de twijfel over het niveau sloeg steeds vaker toe. Ik besloot mezelf als winnaar te beschouwen door mijn eigen grenzen te accepteren. Het deed en doet veel pijn om die beslissing te nemen, maar ik moet aan mijn gezondheid denken en als ik nu door ga met studeren dan gaat mijn gezondheid er onder leiden. De laatste tijd merk ik alleen wel dat het best wel kriebelt om weer te studeren, maar dan een hele andere kant op dan dat ik eerst deed, namelijk psychologie.

Bloggen 
Het bloggen gaat sinds halverwege vorige maand opeens prut. Ik heb maar zelden zin om een blog te schrijven, ik heb wel met regelmaat inspiratie, maar het komt gewoon niet uit mijn vingers. Elke keer als ik aan een blog begin stopt het tijdens het schrijven van de inleiding. Verder kom ik gewoon niet. Ik heb besloten om mezelf niet te pushen en ik gewoon rustig af te wachten totdat mijn vingers weer over het toetsenbord vliegen. Het zal dus niet meevallen om alle blogs die ik wou schrijven aan het begin van dit jaar (366 x 2) te schrijven. Maar we zullen zien hoever we komen en als het niet lukt, nou dan lukt het niet. Dan kijken we straks wel weer verder. Geen probleem!

Facebook | Instagram | Twitter

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter