30 day blog challenge NL – wat ik vroeger wilde worden

geplaatst in: Challenges en tags | 0

Er is weer een challenge gaande in blogland. Deze keer is die bedacht door Maris van Hare Maristeit Ik kwam hem tegen op de blog van Monique en besloot om hem ook te gaan doen. Jaren terug heb ik al eerder zo’n challenge gedaan en dat vond ik best leuk om te doen. Omdat deze challenge hele andere onderwerpen heeft dan de challenge van jaren terug, denk ik dat het ook in die vorm leuk kan zijn om hem te doen. Zo leren jullie mij misschien toch nog iets beter kennen, dan dat jullie nu doen. Vandaag het zes artikel van de 30 day blog challenge NL.

Ik heb vroeger zoveel beroepen geroepen. Ik wist elk schooljaar (en soms elke maand) wel weer een ander beroep om te worden. Ik heb heel lang gedacht dat ik wou dansen en hoewel dat mij geweldig leek om te doen besefte ik me op een gegeven moment dat deze ”droom” nooit verder zou komen dan de danspassen die ik mezelf aanleerde op mijn zolderkamertje. Het was gewoon te zwaar om heel lang te dansen en het zal er vast ook niet zo strak hebben uitgezien als bij andere. Op dat moment was dat niet belangrijk, maar voor professionele dansers wel.

Dat heb ik nooit opgeschreven in vriendinnenboekjes. Maar wat er wel heel vaak in voor kwam was juffrouw. Ik snap nog steeds niet hoezo ik zo graag juffrouw wou worden. Ik vond de juffrouwen op school helemaal niet aardig. Misschien omdat ik dacht dat ik anders zou zijn. Ik zou ieder kind accepteren zoals die is en iedereen aardig vinden. Misschien wel omdat ik vond dat iedereen uitleg verdiende ook al was het voor de honderdste keer. Ondertussen vind ik niet ieder kind aardig en snap ik dat het niet honderd keer uit te leggen is. Ben het maar niet geworden.

Ook paardrijd juf was een populair beroep. Ik denk dat dat meer een meeloper was. Ik had op dat moment helemaal niets met paarden, reed niet eens paard en het leek mij geweldig. Alle meisjes in mijn klas riepen (op een uitzondering na) dat ze paarrijd juf worden. Ik denk dat ik moment mee wou doen. Want toen ik ouder werd en paar ging rijden besefte ik dat dat beroep helemaal niet bij mij paste. Veel staan, schreeuwen als de leerlingen weer niet luisterde. Ik vond het helemaal niets, de paarden waren leuk maar de groepen waren doodvermoeiend.

Op de middelbare school besefte ik dat ik graag op een bepaalde manier de zorg in wou. Een wens die ik genegeerd heb. Ik vond mezelf er niet geschikt voor. Ik ben administratie gaan studeren en heb ook mijn MBO daarin gehaald, ik heb zelfs nog een tijdje op HBO niveau gestudeerd. Ondertussen kriebelt het heel hard om weer te gaan studeren. Richting de psychologie. Ik wil geen psycholoog worden, maar wat ik wel wil doen weet ik nog niet helemaal. Ik weet wel dat ik graag de GGZ zou willen verbeteren voor gehandicapte. Toch de zorg in dan maar?

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter