30 day blog challenge NL – mijn favoriete qoutes

geplaatst in: Challenges en tags | 0

Er is weer een challenge gaande in blogland. Deze keer is die bedacht door Maris van Hare Maristeit Ik kwam hem tegen op de blog van Monique en besloot om hem ook te gaan doen. Jaren terug heb ik al eerder zo’n challenge gedaan en dat vond ik best leuk om te doen. Omdat deze challenge hele andere onderwerpen heeft dan de challenge van jaren terug, denk ik dat het ook in die vorm leuk kan zijn om hem te doen. Zo leren jullie mij misschien toch nog iets beter kennen, dan dat jullie nu doen. Vandaag het tweede artikel van de 30 day blog challenge NL.

Ik publiceer sinds vorig jaar januari elke maand een blog met allerlei qoutes er in. Ik ben die mappen eens ingedoken om mijn drie favoriete qoutes te zoeken, zodat ik ze in deze blogpost kon verwerken. Nou moet ik wel zeggen dat het heel erg van mijn humeur afhangt welke qoutes ik mooi vind. Maar over het algemeen vind ik het fijn om positieve, motiverende qoutes te posten. Maar ook ik zit er af en toe wel eens doorheen en dan post ik een wat negatievere qoute. Maar dat zijn dan vaak niet echt mijn favoriete, het is meer dat hij mijn stemming goed weergeeft. Voor nu alleen maar positieve, motiverende qoutes.

Deze qoute is een qoute die ik eigenlijk uitvergroot op mijn prikbord zou moeten hangen. Ik zou hier veel meer aan moeten denken dan dat ik op dit moment doe, het valt misschien niet altijd mee om positief te denken, maar het werkt wel. Ik wil niet beweren dat als je positief denkt je niets verdrietigs meer overkomt, maar het veranderd wel de kijk op het leven. Want als je positief bent zullen verdrietige dingen minder invloed hebben op je leven. Dus misschien moet ik hem gewoon eens gaan uitprinten en ophangen, want ik ben nog veels te vaak negatief. Iets wat ik eigenlijk helemaal niet wilt zijn!

In het leven hoef je maar een persoon trots te maken en dat is jezelf. Het is altijd fijn als je ouders, broers, zussen, grootouders, andere familieleden en vrienden trots op je zijn, maar het is niet waar het om draait. Want als je niet trots op je eigen resultaat kan zijn, wat betekend dan de trots die je ouders hebben? Dan kan je daar toch niet tevreden mee zijn? Ik tenminste niet. Ik wil het bereiken om zelf trots te zijn en niet omdat mijn familie of vrienden dan trots op me zijn. Dat is altijd fijn dat ze het zijn, maar als ik zelf niet trots op mezelf kan zijn dan betekend het voor niets dat zij het zijn. Dus ik wil trots op mezelf zijn.

Mijn geestelijke gezondheid laat op sommige momenten wat te wensen over. Helemaal geen probleem, zolang ik er maar voor zorg dat ik niet vergeet dat dat kan gebeuren. Ik kan best leuke dingen doen, maar ik moet mijn geestelijke gezondheid de rest van mijn leven blijven monitoren. Gewoon om er voor te zorgen dat het goed met me blijft gaan. Er zullen nog genoeg dalen volgen, maar ze zullen niet zo diep meer zijn omdat ik het veel beter kan herkennen en daar kan ik op ingrijpen als het nodig mocht zijn. Ik moet dus echt van mijn mental health a priority maken om te kunnen genieten van het leven.

Bron

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter