Ze gaan nog niet bouwen!

geplaatst in: Cerebrale Parese | 0

In mijn laatste blog over mijn huis vertelde ik dat er eigenlijk niet zo heel veel gebeurd was. Naar mijn weten was er nog geen bouwdatum bekend en verder lag het proces ook een beetje stil. Ik had het heel moeilijk daarmee omdat ik het als een persoonlijke afwijzing zag. Ik was bang dat de radiostilte inhield dat ze zich toch aan het bedenken waren en dat ik elk moment een mail kon krijgen dat ze zich bedacht hadden. Ik vond het hartstikke moeilijk en ik wist niet zo goed hoe ik er mee om moest gaan. Ik besloot dat ik dan maar een mail moest sturen met de vraag hoe het er voor stond.

Bron: www.google.nl

Geduld
Maar op die mail kwam maar geen antwoord, ik had al meer dan zes weken geen contact gehad en de laatste mail van mijn kant was twee weken daarvoor. Ik besloot om het algemene mailadres eens te mailen met de vraag of zij aan mijn contactpersoon konden vragen of die contact met mij kon zoeken. Omdat dat het algemene mailadres was kreeg ik een mail terug dat het vijf werkdagen kon duren voordat ze op mijn mail konden reageren. Prima. Ik ben achterover gaan zitten, want nu had ik alles gedaan wat ik kon doen. Nu moest ik afwachten hoe moeilijk ik dat ook vond, ik moest het doen. Geduld kweken.

Facebook
In het weekend na mijn mail zag ik een oude foto van de bouw een ander gebouw staan op de Facebookpagina van die organisatie. Ik besloot de opmerking te plaatsen dat ik hoopte dat er snel een foto van (naam project) op Facebook zou verschijnen. Ik kreeg als reactie dat heel graag zouden gaan beginnen maar dat de vergunningen nog niet helemaal rond zijn. Mijn eerste gedachten was ”als het maar niet afgeblazen wordt.” Ik weet dat ik zo niet moet denken en ik verwierp die gedachten dan ook meteen met ”als die kans bestaat waarom zetten ze dan op hun site dat het project er komt?” Het gaat door punt.

Het komt wel goed
Toch maakte het mij onzeker. Maar die nacht had ik een droom en ik weet niet wat er precies gebeurde, maar toen ik de volgende ochtend wakker werd was mij duidelijk waarom ik zo graag wil dat ze morgen gaan beginnen met bouwen. Ik ben namelijk bang dat mijn huidige gemeente moeilijk gaat doen als ik niet voor oktober volgend jaar weg ben. Iets wat ze helemaal niet mogen doen. Er viel een last van mijn schouders. Dat betekend niet dat ik niet meer bezig ben met het uit huis gaan, maar er schieten niet meer de hele tijd negatieve gedachten door mijn hoofd als ik aan het project denk. Maar wel ”het komt goed.”

Voordeel
Het is dus nog niet bekend wanneer ze gaan bouwen en daar zullen ze dan ook nog geen uitspraken over doen. Maar ik weet zeker dat ze hard bezig zijn met alles regelen dat ze zo snel mogelijk aan de slag kunnen. Het is veel later dan dat ze gepland hebben, maar het is veel belangrijker dat het überhaupt gebouwd wordt. Het heeft voor mij ook nog voordelen. Want op deze manier kan ik er wel voor zorgen dat ik nog meer geld heb voor mijn meubels en andere spullen. Iets wat nog een prijzige bedoeling gaat worden. Het gaat allemaal nog even duren, maar ze zijn er zeker weten mee bezig en ik ga het huis uit!

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter