Op de wachtlijst voor een operatie

geplaatst in: Cerebrale Parese | 0

Ik vertelde in juli dat ik mijn proefversies van het spalkje en de silver splintringen nog drie maanden uit moest proberen. Na deze drie maanden mocht ik beslissen of ik een operatie wou. Ik moet bekennen dat de proefversies amper om gehad heb. Dit omdat ik me irriteerde aan het spalkje en aan de silver splintringen. Ik ben daar niet de juiste persoon voor. Als het moet oké, maar ze beperkte me in mijn functioneren en dat had ik er niet voor over. Daarnaast was ik ook niet pijnvrij als ik ze omhad. Ik vond dat het allemaal niet waard en droeg ze daarom amper. 

Welke methode?
De plastisch chirurg vond daar het zijne van, maar vond ook dat het mijn keus was om me te laten opereren. Ik besloot om dat te doen. Ik had keuze uit meerdere methodes en hij vond dat ik maar eens na moest gaan denken over welke methode ik wou. Hij wou in eerste instantie dus een vervolgafspraak maken om dan verder te praten. Serieus? Daar had ik helemaal geen behoeften aan, want hoezo moet ik beslissen welke methode het beste bij mij past? Dat moet ik toch doen in overleg met mijn arts? Dat overleg konden we toch ook meteen houden? Tenminste zo dacht ik er over.

Drie vingers en mijn duim
Dat had hij snel door. De methodes werden besproken en ik mag hopen dat mijn chirurg er verstand van heeft, want ik begrijp er nog steeds niet van. Ik weet niet eens meer welke methode toegepast gaat worden, laat staan dat ik weet welke methodes er nog meer zijn. We hebben besloten om drie vingers en mijn duim te gaan opereren. Mijn middel- en ringvinger overstrekken heel erg en dat doet zeer, mijn wijsvinger begint weer te overstrekken. De chirurg denkt dat het een kwestie van tijd is voordat het weer in de oude situatie is. Mijn wijs- en middelvinger zijn namelijk al eerder geopereerd.

Narcose of …?
Mijn duim was een wat ingewikkelder verhaal. Hij overstrekt (het middelste kootje vooral), maar hij kan niet ver genoeg naar buiten strekken om een goede greep te maken. Ze moeten daar meerdere dingen aan doen. Ik vind het helemaal best. De chirurg die opereert mag geen puzzelen. Hij denkt dan ook dat ik wel zo’n 90 minuten op de operatiekamer lig. Ik mocht kiezen om alleen een blok te nemen (dan wordt mijn arm verdoofd) of helemaal onder narcose te gaan. Ik kies voor het laatste. Ik hoef dat gesnij nou niet bewust mee te maken. Ik ga wel lekker slapen, klinkt een stuk fijner.

Maart 
Ik moet nog wel een paar maanden wachten, want er is een wachtlijst voor twee à drie maanden en ik heb besloten om het naar maart te laten tillen. Dit in verband met vakanties. Nou maar hopen dat beide vakanties doorgaan, want dat weet ik nog niet zeker. Na de operatie moet ik namelijk zes weken in het gips en daarna nog zes weken in een spalk en een hele boel therapie. Dan kan ik geen rolstoel rijden en geen autorijden. Vandaar dat ik heb besloten om ze over mijn vakanties heen te tillen. Maar dat hebben we er voor over. Nu is het wachten geblazen tot dat ik een datum weet.

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter