Revalidatiearts – psychische klachten

geplaatst in: Cerebrale Parese | 0

Dit blog heeft even op zich laten wachten. Het gesprek met mijn revalidatiearts (en ergotherapeut) is alweer ruim twee weken geleden, maar ik moest even verwerken wat er allemaal gezegd is. Het waren namelijk nogal harde woorden en ik merk dat ik best boos ben om wat er allemaal gezegd is. Ik kon het niet opschrijven. Mijn revalidatiearts (en ergotherapeut) zijn namelijk van mening dat mijn lichamelijke klachten voort komen uit psychische klachten. Ik zit volgens hun met mezelf in de knoop.


Bron: www.google.nl

Feiten
Ik wil nu meteen in de verdediging schieten. Want is het zo gek dat ik (misschien) psychische klachten heb ontwikkelend? Ik heb namelijk niet echt een makkelijk verleden gehad. Het was dan ook niet echt fijn om met mijn neus op die feiten gedrukt te worden. Want het is niet zo dat ik het allemaal onderschat. Ik weet namelijk dondersgoed dat ik het mezelf niet echt makkelijk maak. Maar ik ben er nog niet aan toe om het open te breken. Daar zal tijd overheen moeten gaan en ik hoop zelf nog wat te bereiken.

Nee
Ik gaf al heel snel aan dat ik klaar was met dat onderwerp. Ik kwam om mijn behandeling af te sluiten, niet om te horen dat ik een psycholoog nodig had. Dat begrepen ze, maar ze vonden wel dat ik er ooit iets mee moet gaan doen. Ik gaf aan dat als de tijd er voor mij rijp voor is ik het zal aangeven, tot die tijd wil ik gewoon mijn eigen leven kunnen leiden op de manier die ik wil zonder dat ik hier de hele tijd mee geconfronteerd wordt. Het is zoals het is en ik doe mijn best om het zo goed mogelijk te doen.

Klaar!
Het gesprek met mijn revalidatiearts (en ergotherapeut) was niet gegaan zoals ik gewild had. Het zat mij dwars dat zij vonden dat ik iets moest gaan doen met mijn klachten. Maar ik wou het niet toegeven. Ik had nog een uur ergotherapie, maar eigenlijk hoefde dat van mij helemaal niet meer. Ik wou naar huis. Huilen. Toch moest ik het nog even met mijn ergotherapeut afsluiten, maar dat kostte mij heel veel moeite. Mijn ergotherapeut had het ook door en we besloten na twintig minuten afscheid te nemen.

Augustus
Het was goed zo. Ik heb een hoop geleerd en hoewel het gesprek niet gebracht heeft wat ik wou betekend het niet dat er niet een vorm van waarheid ik kan zitten. Ik heb de aankomende maanden de tijd om na te denken over wat ik precies wil. Want ik hoef in augustus weer naar mijn revalidatiearts. Zij heeft aangegeven dat zij het er dan weer over wil hebben. Misschien ben ik dan wel in staat om met mijn verleden af te rekenen. Ik weet het niet. En anders dan heb ik gewoon nog wat meer tijd nodig.

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter