Revalidatiearts – 5 minuten binnen

geplaatst in: Cerebrale Parese | 0

In juni moest ik weer naar een revalidatiearts dit omdat er een onderzoek plaats moest vinden omdat ik het huis uit wil. Dit onderzoek werd voor mijn handicap nergens anders gedaan dan op mijn revalidatiecentrum. Dat betekende dat ik mezelf opnieuw heb laten inschrijven bij mijn revalidatiecentrum en een andere arts heb gekregen. Deze arts ging akkoord met het onderzoek en wou mij na ongeveer drie maanden weer zien. Ondertussen heeft het onderzoek ook plaatsgevonden. 

Bron: www.google.nl

Psycholoog
Voordat het onderzoek plaats kon vinden moest ik langs een psycholoog. Dat gesprek liep voor mij niet helemaal volgens plan. Want ik liet te veel emoties zien naar haar volgens mezelf. Tijdens het laatste gesprek, om de uitslag te bespreken, kreeg ik dan ook te horen dat zij vond dat ik een psycholoog nodig had. Ze stelde voor dat wij een keer in de zoveel tijd met elkaar zouden gaan praten. Ik vond dat helemaal geen moeilijke beslissing want ik had zelf een klik met haar. Dus ik zei ja tegen dat voorstel.

Reactie?
Toch vond ik het spannend want wat zou de arts zeggen? Ik kende hem helemaal niet en wist dus nog niet hoe hij zou reageren. Ik wist alleen wel dat ik er goed aan gedaan had. Want misschien moest ik toch maar eens met mijn verleden aan de slag. Ik zat enorm zenuwachtig in de wachtkamer en was aan de ene kant blij toen hij ons kwam halen, aan de andere kant wou ik het uitstellen. Maar het viel allemaal heel erg mee. Hij kwam meteen over als een rustige arts, die het geen probleem vond dat ik een psycholoog had.

Lichamelijk onderzoek
Omdat het lichamelijk onderzoek de vorige keer door zijn stagiaire gedaan was vond hij het niet nodig om het nog een keer te doen. Hij verwachtte niet dat hij tot andere conclusies zou komen dan zijn stagiaire en zijn collega’s die mij al meerdere keren onderzocht hadden. Ik vond dat een prima plan, want ik zat er niet zo op te wachten dat ik mezelf moest uitkleden. Ik was moe door de zenuwen en ik moest nog een groot deel van de dag dus alle energie die kon sparen vond ik een goed idee.

Vijf minuten
Omdat we maar heel even gepraat hebben stond ik met vijf minuten weer buiten. Iets waar ik niet zo goed wat van vond. Aan de ene kant was het geen ramp, maar aan de andere kant leek het net alsof hij niet genoeg tijd had vandaag voor mij. Ik besloot om me er bij neer te leggen, want ik moet over zes weken weer naar hem toe vanwege het feit dat ik op het moment therapie volg. Bij een psycholoog lopen blijkt ook onder therapie te vallen. Hopelijk krijg ik over zes weken meer hoogte van hem.

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter