Ik ben bij de rechter geweest

geplaatst in: Cerebrale Parese | 0

Een paar weken terug vertelde ik dat het me best wel wat moeite kost om alles rondom mijn financiën en zorg te regelen. Daarom besloot ik om een verzoek bij de rechter in te dienen om mij onder bewindvoering en mentorschap te plaatsen. Ik ben dan niet alle regie kwijt, maar kan wel makkelijker mijn ouders iets laten afhandelen. Wat het echt inhoudt zal ik helaas in de praktijk moeten uitvinden, want hoewel ik me goed heb ingelezen is het afwachten hoe instanties echt op dit verzoek gaan reageren.

Bron: www.google.nl

Genoeg aan mezelf
Ik mocht me donderdag 11 februari om 16.15 u. voor de rechter verschijnen. Hoewel ik vond dat ik best wel goede argumenten had om mij onder bewindvoering en mentorschap te zetten moest ik nog maar afwachten wat de rechter er van vond. Ik merkte dan ook dat ik aan het einde van de ochtend best wel zenuwachtig werd. Ik moest me er dan ook best wel over heen zetten dat mijn zus ziek naar huis kwam aan het einde van de ochtend. Eigenlijk was dat net even teveel, ik had genoeg aan mezelf op dat moment en kon er niks bij hebben op dat moment.

Zware jongens
Ik was dan ook best wel blij toen we eindelijk in de auto konden stappen om op weg te gaan naar de rechtbank. Omdat niet echt wisten hoe dichtbij we konden parkeren hadden we de rolstoel meegenomen. Eenmaal bij het rechtsgebouw aangekomen moesten we nog even zoeken waar we moesten wezen en onderweg zag ik toch best wel wat beveiliging en zelfs wat politie. Ook zagen we een busje van justitie binnenkomen. Ik besefte me dat er ook wel eens wat zware jongens in de rechtbank konden zijn, hoewel ik ze niet kon zien, waren ze er wel.

Advocaten?
Eenmaal op de juiste plek moesten we nog best wel even wachten en ondertussen zagen we de ene na de andere de zaal ingaan en uitkomen. Ik heb tijdens het wachten best wel interessante mensen voorbij zien komen en ik moet bekennen dat ik me bij sommige echt wel afvroeg waarvoor ze daar waren. Zouden ze ook onder bewindvoering gesteld worden? Ook viel het me ook op dat de ene advocaat in een toga liep en de andere niet. Tenminste ik ging er vanuit dat het advocaten waren, want zonder toga was het toch best wel lastig te zien.

Nog even volhouden.
Toen ik eindelijk naar binnen mocht was ik helemaal op van de zenuwen. Ik had verwacht dat de rechter een hoop vragen ging stellen en echt ging bekijken of het echt wel nodig was, maar dat bleek best wel mee te vallen. Er werd gevraagd waarom ik onder bewindvoering en mentorschap wou komen te staan. Ook werd er uitgelegd wat het allemaal inhoudt (het meeste had ik op internet al gelezen) en er werd gevraagd aan mijn ouders of zij echt mijn bewindvoerders en mentors wouden worden. Aan het einde van deze week is het echt rond.

Facebook | Instagram | Twitter

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter