Hulpmiddel: broodplank en bestek

geplaatst in: Cerebrale Parese | 0

In mijn hele leven heb ik al heel wat hulpmiddelen voorbij zien komen. De een om te proberen de ander om de rest van mijn leven te gaan gebruiken. Het ene hulpmiddel helpt me bij het eten, het andere hulpmiddel bij het lopen en weer andere hulpmiddelen helpen bij het douchen. Ik heb niet veel hulpmiddelen, maar er zijn wel veel aanpassingen gedaan is huis om mij zo goed mogelijk te helpen. Ik zal jullie in de aankomende maanden laten zien welke hulpmiddelen ik op dit moment in gebruik heb, vandaag mijn broodplank en bestek.

Opa
Ik heb al jaren een aangepaste plank. Mijn opa heeft zelfs mijn eerste plank gemaakt. Mijn moeder had het gezien en dacht dat het wel een handig hulpmiddel voor mij kon zijn, maar zeker weten deed ze het niet. Dus mijn opa heeft er een voor mij gemaakt om te proberen. Van hout met spijkers die het brood op zijn plek moest houden. Ik kan me deze plank niet echt herinneren, ik weet niet hoelang ik hem gehad heb en of die echt zo goed werkte. Want volgens mij is er al vrij snel een van een officiële leverancier gekomen.

‘S middags
Deze heb ik dan ook echt heel lang. Ik heb er ondertussen zelfs twee. Eentje voor ’s ochtends bij het ontbijt en eentje voor ’s middags (als ik thuis lunch en we met zijn alle aan tafel lunchen). Want het werd toch best lastig dat ik ’s middags geholpen moest worden door mijn ouders omdat mijn plank in de vaatwasser stond. Mijn ouders en ik waren het zat. Dus werd er besloten om er een bij te kopen zodat ik ’s middags ook zelfstandiger kon eten. Het gebeurd niet heel veel vaak dat hij gebruikt wordt, maar het komt wel met regelmaat voor.

Handoperatie
Naast mijn plank heb ik ook aangepast bestek. Na mijn handoperatie lukte het (nog steeds) niet om een mes of vork op de juiste manier vast te houden. Het werd zelfs een stuk lastiger dan voor de operatie. Na overleg met mijn ergotherapeut kwam zij met het voorstel aan om dit bestek te proberen. Voor ’s avonds bleek dat een prachtoplossing, maar voor ’s ochtends en tussen de middag niet. Want met mijn linkerhand is niet mis en daar snij ik toch mee. Dus daar moesten we even voor verder zoeken.

Wisselen
Daar heb ik ondertussen een gewoon mes voor gevonden die net iets anders in de hand ligt dan de meeste messen. ‘S avonds gebruiken we wel het aangepaste bestek, want vlees snijden is anders geen mogelijkheid. Met mijn rechterhand prik ik het vlees vast om het op zijn plek te houden en met mijn linkerhand snij ik het vlees. Daarna leg ik het bestek weg en eet ik met een gewone vork verder. Alleen pannenkoeken worden met het aangepaste bestek genuttigd. Dit omdat het veels te vermoeiend is om elke keer te wisselen.

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter