Handenteam – spalkjes?

geplaatst in: Cerebrale Parese | 0

In april besloot de plastisch chirurg om mij door te sturen naar het handenteam. Dit team mocht gaan kijken of silver splintringen een oplossing was voor de overstrekking van mijn vingers en voor de stand van mijn duim. Nog een keer opereren zou namelijk mijn hand niet ten goede komen. Het zou op een andere manier opgelost moeten worden. In het verleden heb ik honderden spalken (voor mijn gevoel) gehad en de meeste gooide ik na een paar dagen alweer in de kast omdat het niet hielp. Ik was dan ook niet super blij toen ik hoorde dat er weer iets gezocht werd.

Schrikken
Deze emoties kwamen eigenlijk pas na een paar dagen. Ik moest beslissen wat ik wou. Ik besloot om het een kans te geven. Maar om het een kans te geven was het wel nodig om de silver splintringen te hebben en daar ging het een beetje mis. Ik had twee weken later nog geen afspraak binnen, maar de afspraak bij de plastisch chirurg was allang binnen. Ik besloot om eens te bellen en te vragen waar de afspraak bleef. Het ziekenhuis vertelde me dat ik een ander nummer moest hebben en toen ik dat belde kreeg ik te horen ”u belt met (naam revalidatiecentrum) locatie …) ik schrok me rot. Mijn revalidatiecentrum?

Terugbellen?
Toch bleek ik goed te zitten. Ze konden me alleen niet vertellen waarom ik nog geen afspraak had. Ze zouden het gaan uitzoeken en ik zou teruggebeld worden. Helaas was ik een weken later nog niet teruggebeld ik besloot nog eens te bellen. Ik kreeg te horen dat ze over waren op een ander systeem waardoor het even kon duren. Ik zou zo snel mogelijk teruggebeld worden. Maar twee weken later nog geen telefoontje gehad. Ik besloot nog een keer te bellen. Weer konden ze niet vinden waar de papieren waren. Ik zou dezelfde dag nog teruggebeld worden. Maar de volgende dag was ik nog niet gebeld.

Eindelijk!
Ik was het helemaal zat en zeker toen ik te horen kreeg dat degene die er over ging niet op haar plek zat. Ik heb mijn moeder de telefoon gegeven en gevraagd of zij wou bellen. Na een paar keer proberen lukte het en gelukkig kreeg deze persoon het probleem wel boven water. Het papier zou voor goedkeuring naar de revalidatiearts gaan en dan zouden we teruggebeld worden. Helaas gebeurde dat niet dezelfde dag waardoor mijn moeder de volgende dag weer aan de telefoon hing. Het papier was net terug van de arts en er kon een afspraak ingepland worden voor afgelopen dinsdag. Eindelijk!

Rolstoel
Ik had om twee uur een afspraak bij de arts. Maar deze kwam pas om tien voor half drie aanzetten. Na even gepraat te hebben over waar mijn pijn nou precies zit kwamen we op mijn schouder. Ik had gedacht dat de pijn met mijn spalk te maken had, maar de arts dacht er anders over. Waarschijnlijk een geïrriteerde slijmbeurs en dat kwam misschien wel door mijn rolstoel. Ze raden mij aan om daar mijn eigen revalidatiearts over te benaderen, maar besloot al snel om het zelf te regelen. Om half drie had ik een afspraak bij de ergotherapie voor de silver splintringen, maar daar waren we veels te laat. Door de arts.

Spalkje
Gelukkig kon de afspraak doorgaan. De arts heeft aan de therapeut uitgelegd wat er moest gebeuren, silver splintringen voor mijn middelvinger en ringvinger en een spalkje voor mijn duim. Omdat ik nog nooit silver splintringen gehad had moest er eerst een proefexemplaar komen. Als deze goed is mogen er pas eigen aangemeten worden. Helaas was er geen goede mat voor mijn ringvinger, maar deze zou besteld worden. Het spalkje aanmeten duurde ook nog heel even, want deze moest handgemaakt worden. Het was een hele klus om deze op een goede manier aan te meten en hij is ontzettend lelijk!

Uitproberen
Ik moet het nu de aankomende drie weken uitproberen en dan kom ik terug om verdere stappen te nemen. De silver splintring om mijn middelvinger zit perfect en ik merk echt dat mijn vinger minder over strekt. Het spalkje om mijn duim daar in tegen zit niet echt lekker. Hij wordt met regelmaat in mijn hand geduwd en laat daardoor hele drukplekken achter. Ook is er al een stukje uit door het rijden met mijn rolstoel. Daarnaast heb ik geen idee wat nou precies de functie van de spalk moet zijn, dus ik heb mijn twijfels. Maar ik ga het netjes uitproberen en over drie weken kijken we verder wat we gaan doen!

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter