Begeleid wonen – ze gaan (bijna) slopen!

geplaatst in: Cerebrale Parese | 0

In mijn vorige blog over mijn huis liet ik merken dat ik teleurgesteld was in de gang van zaken. Geen informatie en heel weinig communicatie. Iets waar ik heel slecht tegen kan en dat heb ik dan ook laten weten. Helaas duurde het een aantal dagen voordat ik antwoord kreeg. Het kwam er op neer dat ze niet wisten wanneer ze nou precies gaan bouwen. Ze konden me op dat moment niet eens vertellen of de boer nou nog op het terrein zat. Waarschijnlijk worden ze terughoudender vanwege alle teleurstellingen die ze de laatste maanden hebben moeten vertellen. 

Bron: www.google.nl

Ik zie wel
Ik was teleurgesteld en heb uitgesproken dat het op mij overkwam alsof ik aan het lijntje gehouden werd. Daar kwam geen reactie meer op. Ik besloot het los te laten, ik kon niets anders meer doen dan afwachten. Ik besloot het maar als een goed teken te zien dat ze een deelnemersbijeenkomst hadden georganiseerd, dat ik niet aanwezig zou zijn was dan maar niet anders. Ik merkte dat ik een beetje onverschillig werd, het maakte mij niet echt meer uit en ik zou wel zien waar we naar toe onderweg waren. Ik zou vanzelf wel weer wat horen en anders zou ik op een gegeven moment contact zoeken.

Eindelijk informatie
Ik was die hele bijeenkomst alweer vergeten, maar op de middag van bijeenkomst ging mijn telefoon. Ik kreeg voor mij een onbekende medewerkster aan de lijn, maar ze vertelde me wel dat als er weer een bijeenkomst zou zijn me ouders mee mochten als dat nodig was qua vervoer. Ik was zelfs die middag nog welkom met mijn ouders, dat ging niet meer lukken, maar toch fijn dat ze het oppakken. Ze vertelde me ook dat ik die middag nog een mail van haar zou krijgen met meer informatie. Ik merkte dat het meteen weer begon te kriebelen, hoe ver zou het project echt zijn? Ik was nieuwsgierig.

Teleurstellingen
In de mail stond dat de eierboer van het terrein is en dat er deze maand sloopactiviteiten zichtbaar zouden worden. Eindelijk. Maar de eerste paal zou er niet voor de zomer van 2018 ingaan. Domper. Dat betekend dat we op de zomer van 2019 moeten rekenen voordat het klaar is. Nog grotere domper. Aan de ene kant leuk nieuws, aan de andere kant baalde ik een beetje van het nieuws. Toch besloot ik het al snel van me af te zetten. Ik kan wel gaan zitten chagrijnen maar daar schiet ik helemaal niets mee op. Ik moet het positief in zien, zo kan ik langer sparen. Ook geen overbodige luxe is gebleken.

Informatieavond
Ik zag een paar dagen geleden dat er een hek geplaatst was om het terrein. Of ze al bezig zijn met slopen durf ik niet te zeggen. Ik kan er niet echt iets over vinden op internet. Ik heb een hele hoop kunnen vinden en het is duidelijk dat ze druk bezig zijn met het hele project regelen, maar hierover kan ik niets vinden. In december hebben ze een informatieavond georganiseerd en daar ga ik met mijn moeder heen, ik hoop dan er achter te komen wat er nou precies speelt. Want ik moet zeggen dat ik ondertussen snak naar meer informatie. Ik wil weten wat er gaat gebeuren en hoe ver we zijn met het hele Project.

Wil je alsjeblieft mijn enquête invullen?

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter