Update afvallen met Cerebrale Parese november 2017

geplaatst in: Cerebrale Parese | 0

In december 2014 schreef ik er al een blog over. Afvallen met Cerebrale Parese (CP). Ik was op dat moment niet te dik en hoefde ook niet perse af te vallen. Ik wou alleen afvallen omdat bewegen met CP niet echt makkelijk is en ik niet veel meer nodig had om te dik te worden. Ik heb het amper volgehouden omdat ik een stok achter de deur mistte. Daarnaast gooide de moeheid met regelmaat roet in het eten en gaf de weegschaal weer aan dat ik aangekomen was. Ik hield het niet vol om voldoende te bewegen en ook mijn eetgedrag veranderde niet heel veel. 

Schommelen
Het gaat echt veels te langzaam. Ik weet dat snel afvallen ook niet goed is, maar ik heb het gevoel dat ik alleen nog maar de kilo’s eraf heb gekregen die ik er dit jaar aan gegeten heb. Ik weet dat dat het begin is, vooral omdat het mij lukt om die er af te houden. Maar ik wil er meer af hebben en ik als ik maar een paar gram minder word heb ik het gevoel dat ik enorm begin te schommelen. Nou heb ik dat een paar maanden geleden ook gehad (toen was ik twee kilo zwaarder) en toen is het mij ook gelukt om dat proces te doorbreken, maar ook toen duurde het even. Ik moet vertrouwen hebben in mijn lichaam.

Eigen schuld
Het frustreert alleen enorm. Een paar weken geleden dacht ik dat er eindelijk schot in zat. Maar helaas bleek dat vals alarm, het gewicht zat er binnen twee weken weer helemaal aan (tot het gewicht waar ik maar niet onder kwam) en dat frustreerde enorm. Sindsdien ben ik aan het schommelen en ik krijg het proces nog niet doorbroken. Nou moet ik bekennen dat ik daar ook niet heel erg mijn best voor doe. Ik beweeg niet heel erg veel, zit eerder heel veel stil en mijn eetpatroon is ook nog steeds niet aangepast. Twee dingen waar ik een hoop winst zou kunnen behalen als ik het zou willen.

Nee zeggen
Het proces frustreert mij dus nog niet genoeg om dat te doen. Heel eerlijk gezegd vind ik het ontzettend lastig om nee te zeggen tegen lekkere dingen. Mijn vader pakt met regelmaat lekkere koeken uit de kast en die zitten we doordeweeks op te eten terwijl ze eigenlijk voor het weekend zijn. Ik zeg dan geen nee omdat ik weet dat ik dan achter het net vis. Ook neem ik steeds vaker bij de tweede koffie ’s ochtends ook wat lekkers terwijl ik eerst altijd boven zat rond die tijd. Al die lekkere koeken gecombineerd met taart en cake zetten behoorlijk aan. Niet echt slim van mezelf.

Sterker worden
Ik moet dus sterker zijn en meer gaan bewegen. Want elke keer heb ik weer een excuus om het niet te hoeven doen, om zwak te mogen zijn. Ik sta het zelf toe. Vooral omdat ik gezegd heb dat ik geen lekkere dingen hoef te laten staan, maar ik heb ook gezegd dat ik dan moet proberen wat meer te bewegen en dat lukt niet. Ik kan het wel, maar ik vind het ontzettend lastig en dat alleen maar omdat ik bang ben om commentaar te krijgen van andere. Ik weet dat andere mij niet te dik vinden, maar dat vind ik mezelf ook niet. Ik weet alleen dat ik niet veel meer aan moet komen om het wel te zijn!

Wil je alsjeblieft mijn enquête invullen?

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter