Update afvallen met Cerebrale Parese december 2017

geplaatst in: Cerebrale Parese | 0

In december 2014 schreef ik er al een blog over. Afvallen met Cerebrale Parese (CP). Ik was op dat moment niet te dik en hoefde ook niet perse af te vallen. Ik wou alleen afvallen omdat bewegen met CP niet echt makkelijk is en ik niet veel meer nodig had om te dik te worden. Ik heb het amper volgehouden omdat ik een stok achter de deur mistte. Daarnaast gooide de moeheid met regelmaat roet in het eten en gaf de weegschaal weer aan dat ik aangekomen was. Ik hield het niet vol om voldoende te bewegen en ook mijn eetgedrag veranderde niet heel veel.

Schommelen
Ik kan merken dat het een feestmaand is en dat er veels te veel lekker eten op tafel komt te staan. Ik kan er niet vanaf blijven en dat is terug te zien in mijn gewicht. Op zich is het niet zo erg dat ik deze weken wat aan kom, maar ik baal er wel van. Want ik zat al niet zo goed in mijn vel de laatste weken doordat het afvallen niet zo goed ging als dat ik zou willen. Ik was heel erg aan het schommelen en dat kreeg ik maar niet goed onder controle en nu is het zelfs zo erg dat er eerder bijkomt dan dat er afgaat. Dat doet mijn zelfvertrouwen geen goed. Het maakt mij onzeker en dat is niet heel handig.

Emoties
Ik wil kunnen zeggen dat ik afval, want dat is mijn bedoeling geweest toen ik begon met opletten met wat ik eet en meer bewegen. Maar de laatste tijd ben ik er achter dat ik alles vasthoud. Ik weet dat ik al mijn emoties opsla en daardoor zal ik het afvallen niet makkelijker maken. Ik denk dat als ik mijn emoties los kan laten ik al weer een heel eind ben, maar dat is nog niet zo heel makkelijk. Ik moet daar echt mijn best voor doen. Iets wat ik best wel lastig vind, want ik ben daar toch niet zo goed is als ik zou willen. Ik ben het me bewust en dat is al heel wat, maar dat zorgt er niet voor dat ik het loslaat.

Hulpverlening 
Ik ben me er eigenlijk bewuster van geworden dat mijn lichaam en geest niet in het reine zijn en dat als ze dat niet zijn dat ik het mezelf een stuk lastiger maak. Iets wat ik niet wil en waar ik mee aan de slag moet, maar waar ik nog niet van weet hoe ik dat moet bereiken. Ik zou naar een psycholoog kunnen rennen, maar tegen de tijd dat we daar aan de beurt zijn zijn we minstens een half jaar tot een jaar verder en soms hebben we het dan alleen nog maar over een intake, geen goede optie. Net zoals een diëtist, want het ligt denk ik niet aan wat ik naar binnen schuif, maar alles er omheen.

Nadenken 
Dus ik weet even niet waar ik mijn heil moet zoeken. Aanmodderen heeft geen zin, want op deze manier ga ik niet afvallen. Ik moet een serieuze oplossing zien te vinden. Maar waar en hoe? Ik weet het nog niet. Aangezien het nu allemaal toch een beetje stil ligt, tot na Oud&Nieuw, ga ik er over nadenken en daarna pas mijn beslissing nemen. Ik hoop dat ik dan een ingeving heb waar ik terecht kan. Ik ga de aankomende dagen toch ook niet heel erg opletten met wat ik nou precies naar binnen schuif. Ik wil namelijk ook kunnen genieten van het eten wat ik voorgeschoteld krijg. Dat moet kunnen!

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Laat een reactie achter