Afvallen met Cerebrale Parese

geplaatst in: Cerebrale Parese | 0

In december 2014 schreef ik er al een blog over. Afvallen met Cerebrale Parese (CP). Ik was op dat moment niet te dik en hoefde ook niet perse af te vallen. Ik wou alleen afvallen omdat bewegen met CP niet echt makkelijk is en ik niet veel meer nodig had om te dik te worden. Ik heb het amper volgehouden omdat ik een stok achter de deur mistte. Daarnaast gooide de moeheid met regelmaat roet in het eten en gaf de weegschaal weer aan dat ik aangekomen was. Ik hield het niet vol om voldoende te bewegen en ook mijn eetgedrag veranderde niet heel veel. 

Laks
Al jaren is dat een probleem. Ik ben ondertussen net over het gewicht dat ik volgens de artsen zou mogen hebben. Ik besef me dat het nog niet de spuigaten uitloopt en ik hoop ook dat voor te zijn. Maar ik besef me ook dat het een kwestie van tijd is dat het wel de spuigaten uitloopt. Sinds dat ik weet dat ik iets te zwaar ben probeer ik met regelmaat af te vallen. Maar elke keer houd ik het niet lang genoeg vol. Na een paar weken geef ik er alweer de brui aan. Meestal omdat ik resultaat zie en ik dan wat laks word. Dan let ik minder goed op en ik ben ook minder aan het bewegen, en dan gaat het weer mis.

Lekker eten
Ik wil mezelf geen lekkere dingen ontzeggen. Ik wil alleen dat ik ze met maten eet. Chips, taart en lekker eten komt hier met regelmaat voorbij. We hebben al wel de regel dat we chips alleen in het weekend openmaken (meestal gebeurd het tegenwoordig op maandagavond omdat we dan televisie kijken en de rest van de week niet). Maar is de zak leeg dan is de zak leeg. Soms is die er een week later nog en soms is die binnen een paar dagen op. Het verschilt. Het ligt eraan wat we eten en wat er die week voor de rest gebeurd is. We hebben allemaal wel eens lekkere trek en dan geef je daar wel eens aan toe.

Bewegen
Als ik daarnaast nou nog zou bewegen dan zou het misschien allemaal wel meevallen. Maar ondertussen besef ik me dat bewegen lastiger en lastiger word. Ik loop een paar keer per dag de trap af, ik ga meestal in mijn rolstoel naar buiten en dat is ook maar een paar keer per week. Dus ik beweeg niet heel veel. Mijn hart heeft niet vaak dat hij klopt zoals hij klopt bij het sporten. Niet omdat ik het niet wil, maar wel omdat ik niet dat punt bereik. Nou is een half uur gaan lopen geen optie, dan zit ik met andere blessures. Artsen hebben mij dat ook afgeraden. Maar ik zou wel wat andere dingen kunnen doen.

Maandelijkse update
Het zou al helpen als ik wat minder achter de computer zit. Ik hoef niet opeens het hele huis schoon te gaan maken. Maar als ik mijn kamer wat meer aandacht zou geven dan beweeg ik meer en ben ik toch ook nog nuttig bezig. Ook zou het helpen als ik bekijk wat ik allemaal in mijn mond stop, misschien zijn er gezonderde alternatieven of kan ik momenten schrappen. Want dat het gewicht niet verder moet oplopen is wel een feit. Om een stok achter de deur te hebben ga ik de aankomende maanden elke maand bloggen over mijn gewicht en mijn poging tot afvallen. Want nu gaat het lukken om gewicht te verliezen.

Facebook | Instagram | Twitter | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 24 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laat een reactie achter