Ik wil minder vaak gaan bloggen

geplaatst in: Bloggen | 0

Aan het einde van 2019 besloot ik dat het een goed idee was om op vaste dagen wat te publiceren. Op die manier had ik houvast en kon ik makkelijker vooruit werken. Ik dacht dat het mij rust zou geven. Maar in werkelijkheid komt het daar helemaal niet op neer. Ik ben nog steeds even gedreven wat betreft bloggen en wil nog steeds elke dag publiceren. Ik kan nog steeds zeggen dat ik teveel wil en dat er van rust niets te zoeken is. Heel frustrerend om te moeten zeggen, want ik had echt gehoopt dat deze manier voor mij zou gaan werken.

Vrijheid
Want ik wil aan de ene kant de rust om niet meer 24/7 met mijn blog bezig te zijn, maar aan de andere kant wil ik ook de vrijheid behouden dat ik kan publiceren wanneer ik wil. Want ik wil niet vol ideeën zitten en ze niet kwijt kunnen. Maar doordat ik mezelf die vrijheid geef voel ik me eigenlijk alsnog verplicht om toch elke dag te publiceren. Iets wat ik juist niet meer wou. Ik ben elke dag bezig met mijn blog en baal als het mij toch niet lukt om de blogs op tijd online te krijgen. Ik ben er dan alsnog 24/7 mee bezig en kom zelfs ’s avonds mijn bed wel eens uit om een blog te gaan schrijven. Niet de bedoeling.

Accepteren
Ik kan nu zeggen dat ik mezelf weer de vrijheid ga geven om te publiceren wanneer ik wil, maar dat komt neer op dat ik van mezelf weer elke dag moet publiceren. Dat lost niets op. Ik kan ook zeggen dat ik juist van mezelf weer elke dag moet gaan publiceren en dan blijft het ook zoals het nu is. Maar als ik iets wil veranderen dan zal er iets anders moeten veranderen. Ik kan mijn blog op zwart zetten, dan kan ik niet bloggen en mezelf dus iets verplichten. Ook niet wat ik wil. Want dan geef ik mijn hobby op. Ik denk dat ik voor nu gewoon moet accepteren dat het gaat zoals het gaat. Dat ik mezelf (onbewust) verplicht te bloggen.

Loslaten
Ik merk namelijk dat ik hoe meer ik mij focus op het feit dat ik niet perse hoef te bloggen hoe meer ik van mezelf moet bloggen. Het gebeurd op zulke dagen met regelmaat dat ik naar een leeg scherm zit te staren en niets uit mijn handen krijg omdat ik mezelf verplicht voel om te bloggen maar de inspiratie om te bloggen ontbreekt. Als ik dat los kan laten en het gewoon op zijn beloop kan laten gaan dan kan ik zo een hele maand vullen qua inspiratie, maar als ik ga zoeken dan komt het niet. Ik weet dat dat een logisch proces is, maar wel iets waar ik heel veel moeite mee heb en waarin ik anders moet zijn van mezelf.

Houding
Ik moet dus eigenlijk kunnen presteren. Ik ben daarin heel streng voor mezelf. Andere kunnen elke dag een blog online hebben, dan moet ik het ook kunnen. Dat andere hun werk er van gemaakt hebben, niet psychosomatisch ziek, chronisch ziek en gehandicapt zijn dat vergeten we even. Ik moet het gewoon kunnen. Dat er dagen zijn dat ik teveel pijn of te moe ben om te bloggen dat kan ik niet accepteren. Ik moet dat allemaal inhalen van mezelf. Hoe druk mijn leven ook is, het moet allemaal maar gewoon lukken. Ik weet dat die houding moet veranderen. Dan pas kan ik minder vaak gaan bloggen!

Facebook | Instagram | Bloglovin

Volgen Annika:

Mijn naam is Annika ik ben 25 jaar jong, ik heb een lichamelijke beperking (Cerebrale Parese). Er is veel gebeurd in mijn jonge leven. Zo ben ik onder andere gepest en volgens sommige mensen heb ik daar nog steeds last van en moet ik dringend geholpen worden. Volgens andere valt het allemaal wel mee en moet ik gaan leven. Tussen deze twee groepen probeer ik overeind te blijven en te kiezen voor wat voor mij het beste is. Bloggen helpt mij om het beter te overzien!

Laatste berichten van

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *